Showrooming vs webrooming

Met de opkomst van eCommerce kwam ook het begrip Showrooming: in de winkel producten bekijken (en voelen) en de vervolgens online (met name) naar de beste prijs zoeken. Een doorn in het oog van mening offline retailer: zij betalen immers huur en personeel om klanten voor te lichten, maar de omzet gaat naar online retailers.

In de bovenstaande tabel blijkt dat Showrooming met name onder jongeren populair is. Maar ook dat het omgekeerde verschijnel Webrooming populair is: online naar producten zoeken, en deze vervolgens in een offline winkel kopen. Bij oudere generaties is het zelfs poplairder dan het gehekelde Showrooming. Dat Webrooming en Showrooming ongeveer even populair zijn wordt bevestigd uit Amerikaans onderzoek:

De vraag is natuurlijk of het ene wel tegen het andere opweegt. Of een ‘evidente aankoop’ niet veel makkelijker verloren gaan van offline naar online, dan andersom. De redenen die mensen aangeven voor Webrooming (dus uiteindelijk toch offline kopen) is met toch graag de producten wil bekijken/voelen, dat het makkelijker is om het op te halen (sneller in huis) en dat retouren dan niet zo’n issue zijn (je weet immers in ieder geval of het product je in werkelijkheid ook aanspreekt).

Maar het is zeker niet zo dat het effect voor de online retail uiteindelijk neutraal is. Mensen die veel shoppen (meer dan 2x per week) en mensen met een hoog inkomen zijn veel meer geneigd om aan Showrooming te doen. En daarmee gaan met name de meest interessante consumenten aan het offline kanaal verloren. Helaas waren er geen data voorhanden omtrent het profiel van Webroomers, als consumenten zijn met een lager inkomen en minder intensief shopgedrag zou het netto effect voor offline retailers nadelig zijn.

Related posts: